„Twoje myśli, Twoje słowa pozostaną pośród nas… Pamięci harcmistrza Andrzeja Zaorskiego „Jędrka”, który zaszczepiał najpiękniejsze idee harcerskie – służbę, wierność, przyjaźń, w sercach wielu pokoleń wyszkowskich harcerzy” – te słowa wyryte są na tablicy odsłoniętej w I Liceum Ogólnokształcącego 23 września. Datę uroczystości wybrano nieprzypadkowo, to dzień urodzin druha Jędrka.

- To tablica poświęcona człowiekowi niezwykle zasłużonemu dla harcerstwa – zauważył prowadzący uroczystość Grzegorz Karpiński. Z dyr. ILO Dorotą Piotrowicz powitali gości: starostę Bogdana Pągowskiego, burmistrza Grzegorza Nowosielskiego, byłych i obecnych harcerzy, przyjaciół śp. Andrzeja Zaorskiego, a przede wszystkim jego najbliższych – żonę Ewę i córkę Dominikę, które poproszono o odsłonięcie tablicy.

Dyrektor Piotrowicz przyznała, że idea ufundowania tablicy poświęconej licealnemu harcerstwu, a w szczególności druhowi Jędrkowi, narodziła się w trakcie obchodów 100-lecia szkoły. Inicjatorem był Arkadiusz Brejnak, projekt przygotował Wojciech Smółkowski.

- Liceum i harcerstwo kiedyś były nierozerwalnym bytem – przypomniała Dorota Piotrowicz. Podobnie jak wiele jej koleżanek i kolegów, sama była kiedyś harcerką. – Odkąd jestem w tej szkole, chciałam, żeby takie miejsce w niej powstało. Bardzo chciałabym, żeby liceum znów było nierozerwalne z harcerstwem, a harcerstwo z liceum.

Z pewnością przyczyni się do tego miejsce (na II piętrze liceum), które codziennie mijają setki licealistów, miejsce nie tylko przypominające niezwykłego człowieka, ale też propagujące idee harcerstwa. Znajduje się tam nie tylko tablica, ale też pamiątki i zdjęcia, uwagę przyciąga podświetlony harcerski krzyż.

Wszystkie wypowiedziane podczas uroczystości słowa świadczą, że Andrzej Zaorski wśród przyjaciół, w szerokim gronie znajomych i harcerzy cieszył się nie tylko sympatią, ale i wielkim szacunkiem, nieczęsto dziś spotykanym.

- Każde zadanie starał się wykonywać najlepiej, jak potrafił – mówił Władysław Klimaszewski, wieloletni dyrektor liceum, który z druhem Jędrkiem najpierw spotykał się na obozach harcerskich, a później – w Wędkarskim Klubie Siatkarskim „Mimozy”. Przypomniał liczne zainteresowania Andrzeja Zaorskiego, sportem, wędkarstwem, przyrodą, książkami. – Ale harcerstwu poświęcił najwięcej. Oddawał swój czas, wiedzę, umiejętności, nierzadko pieniądze. Dla wszystkich był najpierw przyjacielem, opiekunem, kolegą z drużyny, a dopiero później drużynowym i harcmistrzem. Wszyscy wiedzieli, że na druhu Jędrku mogą zawsze polegać. I za to go kochali.

Potwierdziła to również komendantka hufca Katarzyna Szostek-Malinowska: - Pokładaliśmy w nim zaufanie, a on tego zaufania nigdy nie zawiódł. 

Wychowankowie i współpracownicy druha Jędrka dedykowali mu wiersz, stworzony na podstawie utworu Zbigniewa Herberta „Pan od przyrody”:

Stawał w kręgu, blisko,

Doglądając, czy nikogo nie brakuje.

Widzieliśmy

wypaloną słońcem rogatywkę, pachnącą lasem pałatkę

i brodę, pod którą jaśniała żółta rajdowa koszulka.

On pierwszy pokazał nam

leśną mazurską brzozę, którą trzeba przeprosić za winy jej wyrządzone.

On nas wprowadził,

wskazując rozległe łąki,

w sekretne życie czapli siwej i bociana Wojtka.

On rozpalił strzelające iskrami ognisko i powiedział: przyjaźń.

Z jego namowy, w dojrzałym już życiu,

wróciliśmy pod namioty i na leśnej ścieżki,

gdy po napiętym oczekiwaniu

wyjęliśmy z szaf zielone i szare mundury

i wszystko rozśpiewało się wokoło.

Wciąż doskonale pamiętamy jego twarz.

Jeśli poszedł do nieba - 

może leży teraz na pachnącej miętą łące

z wpiętą w sweter miniaturką harcerskiego krzyża,

z mapą naszych życiowych tras

wesoło szeleszczącą wiatrem

i mówi z uśmiechem: „przez chwilę miło było”.

A jeśli nie poszedł do góry – 

kiedy na leśnej polanie,

harcerskim kominku lub w domowym zaciszu rozpalamy ogień,

mówimy Czuwaj Druhu,

będziesz płonął, bo wciąż potrzebujemy ciepła.

Dorzucamy bierwion, długo patrzymy w czereśniowe serce ogniska.